Redactioneel
Redactioneel Complex
Het blijft gelukkig uitzonderlijk, maar onlangs bereikte me toch nog eens een horrorverhaal.
Verandering
Mag ik beginnen met een bekentenis? Als jonge bevlogen medewerker in een woonzorgcentrum was ik gevat door een illusie. We schrijven begin jaren '90. Ik was onder meer verantwoordelijk voor wat toen nog zo ongelukkig ‘animatie' heette in Vlaanderen.
Redactioneel. Ze moeten het voelen
Een paar jaar geleden zat ik in een eetgroep. Naast lekker eten was het doel van de groep om werkervaringen met elkaar te delen en zo van elkaar te leren. Een groepslid was beleidsambtenaar van de gemeente, twee waren manager bij respectievelijk een welzijns- en vrijwilligersorganisatie, er was een politierechercheur en samen met een collega vertegenwoordigde ik de ouderenzorg.
Ambacht
Als student ging ik op kamp. Een week lang verbleef ik met een tiental jongeren in een woonzorgcentrum. We spraken met bewoners en organiseerden activiteiten. Zo ontmoette ik Liliane. Ze was wat jonger dan de andere bewoners en had geen nabije familie. Meer dan bij andere bewoners kregen onze gesprekken een zekere diepgang. Ik stak er veel uit op.
Goed op orde
Al vele jaren ben ik met veel plezier 'kroegbaas' in een Alzheimer Café. Meestal ga ik met één van de vaste bezoekers uit eten voordat de avond begint.
Redactioneel: Het belang van twijfel
Tijdens de coronaperiode maakten we meer dan ooit van nabij kennis met het concept voortschrijdend inzicht. Zeker in het wetenschappelijke proces is dit fundamenteel.
Geen gekkie!
In het Alzheimer Café van Almere spreken we eens per jaar over wat het betekent om dementie te hebben.
Verleden tijd?
Af en toe gebruik ik bij een training een filmpje om deelnemers te laten zien hoezeer de ouderenzorg is veranderd. Het filmpje, dat nog steeds op YouTube te vinden is, geeft een impressie van het leven van de bewoners van het bejaardenhuis in de Roeterstraat in Amsterdam.