Home Redactioneel
Redactioneel
Redactioneel – Geen blauwdruk, wel richting
Dit is mijn eerste redactioneel als hoofdredacteur. Voor wie mij nog niet kent: in mijn werk bij Vilans houd ik me bezig met dementiezorg en kennisontwikkeling. Daarbij staat één vraag centraal: wat helpt mensen écht in het dagelijks leven? Die vraag loopt als een rode draad door mijn werk en zal dat ook in dit blad blijven doen.
Redactioneel Het is wat het is
Hugo van Waarde gaat regelmatig op bezoek bij een Vlaamse dame met dementie. Over haar aanstaande verhuizing naar een zorgcentrum zegt zij: ‘Ik heb ik het gevoel dat ik een baby ben die naar een andere plek wordt gedragen'.
Redactioneel De draad kwijt
Complex gedrag is en blijft een onderwerp dat de gemoederen bezighoudt in de dementiezorg, en dan met name in het verpleeghuis. Eén voorval, dat mij zelf is overkomen, zal ik niet snel vergeten.
Zin in het leven
Vorig jaar deelde een van mijn buren zijn zorgen over zijn moeder met me. Of ik niet eens met haar zou willen praten? Dat gesprek ging al snel over zingeving.
Redactioneel Niets over ons, zonder ons
Nothing about Ukraine without Ukraine. Nothing about Europe without Europe. Met deze woorden maakte de Oekraïense president Zelensky zich sterk toen bleek dat de VS gesprekken met Rusland voerde over de toekomst van Oekraïne zonder betrokkenheid van Oekraïne noch Europa.
Redactioneel Blijf lezen, ook online!
Het is een vraag die regelmatig voorbij komt in een mensenleven: ‘Wat doe je graag in je vrije tijd?'. Het eerste dat in mij opkomt is: lezen! Ik lees overal en altijd. Voordat ik ga slapen, wanneer ik ergens op moet wachten en zelfs tijdens het tandenpoetsen.
Kennis van zaken
Enkele weken geleden overlegde ik met een collega over het herwerken van een basiscursus over dementie voor zorgkundigen in opleiding. De instroom van cursisten is veranderd, we moeten wat gas terugnemen.
Redactioneel – Niet op mijn lip
Vorige week werd ik gebeld door een vriendin. Door ervaring wijzer geworden zette ik me alvast schrap. Onze telefoongesprekken zijn uiterst plezierig, maar deze vriendin weet er altijd een ingewikkelde vraag of probleem in te verwerken. Het was deze keer niet anders.
Zorgzame saamhorigheid
Tweede Pinksterdag bracht me in een katholieke kerk in een klein Limburgs dorp, omdat meerdere familieleden van mijn vrouw in de mis werden herinnerd. In een paar banken voor mij zat een echtpaar. De man zat op de hoek en naast hem zat een oudere heer in een rolstoel.
Redactioneel Complex
Het blijft gelukkig uitzonderlijk, maar onlangs bereikte me toch nog eens een horrorverhaal.