Het effect van een zachte aanraking bij stress| Kracht van co-creatie| Over leefstijl en preventie| Tot de dood ons scheidt?| In gesprek over dementie met bewoners met een verstandelijke beperking| Hersengezondheid als onderdeel van reguliere zorg| Wel of geen inzage in het zorgdossier voor de cliëntvertrouwenspersoon?|
Hugo van Waarde gaat regelmatig op bezoek bij een Vlaamse dame met dementie. Over haar aanstaande verhuizing naar een zorgcentrum zegt zij: ‘Ik heb ik het gevoel dat ik een baby ben die naar een andere plek wordt gedragen'.
Job van Amerongen woont de afscheidsplechtigheid bij van Arie, een bewoner van het verpleeghuis waar hij werkt. Hij raakt aan de praat met een medebezoeker, die hem vraagt of hij niet moe wordt van ‘die mensen die de hele dag maar hetzelfde zeggen’.
Hoe maak je dementie bespreekbaar met andere cliënten of medebewoners met een verstandelijke beperking? Want als iemand in de groep verandert door dementie, merken anderen dat vaak als eerste. Maar begrijpen ze ook wat er aan de hand is?
Willeke Smit is moeder van vijf dochters, geeft mantelzorg aan haar moeder met dementie, is eerste contactpersoon van haar schoonmoeder in het verpleeghuis, vangt haar kleinzoon van net een jaar meerdere keren per week op en helpt twee oudere dames zonder kinderen. Hoe ze dat doet? ‘Ik bepaal per keer de prioriteiten, dat helpt.’
Telkens wanneer DementieVisie-redacteur Mirjam Foekema op sociale media een oproep langs ziet komen over een vermiste, ‘dementerende’ man, gaan haar nekharen rechtovereind staan. Niet alleen vanwege de term. Want ja, het gaat om een man met dementie, niet om een ‘dementerende’ man. Maar vooral vanwege de reacties die daaronder verschijnen.
In Nederland vinden we eigen regie erg belangrijk. Ook mensen met dementie gunnen we dat ze invloed kunnen uitoefenen op wat er met hen gebeurt, zelfs als ze niet langer wilsbekwaam ter zake zijn. Voor de ingewikkelde beslissingen nemen naasten een deel van die beslissingsverantwoordelijkheid over. Maar die rol is soms lastig.
Hans heeft Progressieve Supranucleaire Parese (PSP), een aandoening waarbij delen van de hersenen langzaam minder goed gaan werken. Hij vertelt aan DementieVisie-redacteur Lies Orthmann over wat honden voor hem betekenen. ‘Een hond voelt je aan.’
Jan Willem woont in een woonvoorziening voor mensen met dementie. Hij krijgt bezoek van Hugo van Waarde, hoofdredacteur van DementieVisie, maar moest daar weer even aan herinnerd worden. ‘Oh ja’, is zijn reactie, ‘wanneer kom ik in de krant?’
Meer bewegen, extra cognitieve training, gezonder eten en extra zorg voor hart en bloedvaten. Het is slechts een greep uit de ingrediënten van een intensief begeleid leefstijlprogramma dat tweeduizend Amerikanen volgden om hun cognitieve vaardigheden te verbeteren. De grote vraag: werkte dat ook?
Mantelzorg wordt vaak gezien als een nobele en noodzakelijke vorm van zorg. In beleidsstukken wordt gesproken over mantelzorgparticipatie als een manier om de zorg toekomstbestendig te houden. Maar achter deze positieve framing schuilt een realiteit die nauwelijks wordt erkend: de grote druk die mantelzorgers ervaren, ongeacht hun leeftijd.
Met deze wetswijziging krijgen familieleden, die vaak al jarenlang de zorg voor hun naaste dragen, ook de mogelijkheid krijgen om namens hen een zorgaanvraag te doen. Hiermee wordt het voor mensen die zelf niet meer in staat zijn hun zaken te regelen, eenvoudiger om de zorg en ondersteuning te krijgen die ze nodig hebben.
Kan een zachte aanraking zorgen voor ontspanning, verbinding en verlichting van stress bij zowel jongeren als ouderen met dementie? Eindexamenleerlingen Eline Koks en Emilie van Beusechem onderzochten het effect van een verrassend eenvoudige interventie: hand- en onderarmmassage.